گل و مرغ روی ظرف

نقاشی روی چینی3

گل و مرغ روی ظرف

گل و مرغ یکی از نقشمایه های شایع در هنر نقش پردازی ایرانی است که قدمت ۴۰۰۰ ساله دارد. قدیمی ترین گل و مرغ را در موزۀ بابا خانی اراک داریم.احتمالاً اولین همنشینی گیاه و پرنده از اسطورۀ سیمرغ و درخت زندگی برخاسته است. در نقوش کهن سیمرغ بر روی درخت ترسیم شده یا این که پر و دم و اجزاء گوناگون بدن او با رستنیها پیوند دارند.
گل و مرغ نماد موهبت الهی و تجلی ظریف و لطیف آفریدگار است. گفتگوی عاشقانه گل و مرغ نیز به تسبیح‌گویی خداوند و ذکر حق تشبیه می‌شود. گل مقام معشوق را دارد و پرنده (مرغ)، عاشق. در نگارگری گل و مرغ ایجاد هارمونی بین عناصر نقاشی بسیار ظریف است. لازم نیست حتماً پرنده نیز در اثر ترسیم شود اما در صورت حضور به حالت انتظار صبورانه برای شکوفایی گل و عشقبازی با او است. پرنده گاه با اوج‌گیری و حالت سرمستی، خود را از عالم ماده جدا کرده و حالت صعود به سوی عالم غیرمادی دارد. طراحی گل و مرغ روی ظرف بعدها توسط خیلی از هنرمندان انجام شد و مورد استقبال خیلی ها قرار گرفت. صنایع دستی نقشینه نیز در زمینه طراحی گل و مرغ روی ظرف مهارت داشته و این دوره را به هنرجویان علاقمند ارائه می نماید.